Najlepszym silnikiem do używanego Opla Mokki jest benzynowy 1.4 Turbo B14NET o mocy 140 KM. Oferuje rozsądną dynamikę, pośredni wtrysk paliwa, dobrą dostępność części i koszty obsługi łatwiejsze do przewidzenia niż w bardziej skomplikowanych jednostkach. W Mokka X można spotkać także wersję 120 KM, ale przed zakupem trzeba uważać, by nie pomylić jej z 1.4 Direct Injection Turbo B14XFT o mocy 152 KM.
Silniki benzynowe – który 1.4 Turbo wybrać?
Opel Mokka pojawił się na rynku w 2012 roku, a po liftingu w 2016 roku otrzymał nazwę Mokka X. W obu wersjach najbezpieczniejszym wyborem pozostaje klasyczny 1.4 Turbo. Najczęściej oznacza się go kodem B14NET. To silnik o pojemności 1364 cm³, mocy 140 KM i pośrednim wtrysku benzyny.
B14NET nie jest całkowicie wolny od usterek, ale jego konstrukcja jest dobrze znana mechanikom, a części zamienne są łatwo dostępne. Występował z manualną lub automatyczną skrzynią biegów, napędem przednim albo 4×4. Spotyka się również fabryczne wersje z instalacją LPG, co może być interesujące przy dużych rocznych przebiegach. Wariant 120 KM oferowany w późniejszym okresie był dostępny z manualną skrzynią i napędem na przednią oś.
Najczęstszy błąd kupujących polega na traktowaniu każdego silnika 1.4 Turbo jako tej samej jednostki. W Mokka X dostępny był także 1.4 Direct Injection Turbo B14XFT o mocy 152 KM. Ma bezpośredni wtrysk, pojemność 1399 cm³ i zupełnie inną konstrukcję.
Przy zakupie B14XFT trzeba brać pod uwagę większe ryzyko kosztownych napraw:
- LSPI – przedwczesny zapłon przy niskich obrotach, który może prowadzić do uszkodzeń tłoków.
- Problemy z napędem rozrządu, szczególnie w zaniedbanych egzemplarzach.
- Wyższy poziom skomplikowania związany z bezpośrednim wtryskiem paliwa.
- Ograniczony sens dopłaty za dodatkową moc, gdy prostszy B14NET jest dostępny w tym samym roczniku.
Nie oznacza to, że każdy B14XFT ulegnie awarii. Przy zakupie używanego auta trudno jednak uzasadnić wybór jednostki o większym ryzyku tylko dla 12 dodatkowych koni mechanicznych. Kod silnika trzeba sprawdzić w dokumentach, po numerze VIN lub na oznaczeniach jednostki.
W ofercie znajdował się również wolnossący silnik 1.6 o mocy 115 KM. Jego zaletą jest prostsza konstrukcja, ale w dość ciężkiej Mokce zapewnia przeciętną dynamikę. Sprawdzi się kierowcy jeżdżącemu spokojnie, głównie po mieście, lecz pod względem uniwersalności przegrywa z 1.4 Turbo.
Diesel w Oplu Mokce – 1.7 CDTI czy 1.6 CDTI?
Diesel ma sens przede wszystkim przy regularnych, dłuższych trasach. Przy krótkich przejazdach miejskich filtr DPF, układ EGR i osprzęt turbodoładowania mogą generować wydatki niezależnie od wybranego silnika.
| Jednostka | Kultura pracy | Koszty serwisu | Główne ryzyko |
|---|---|---|---|
| 1.7 CDTI 130 KM | Głośniejszy i mniej wyrafinowany | Zwykle łatwiejsze do przewidzenia | EGR, układ wtryskowy, czujniki, wycieki i zużycie osprzętu |
| 1.6 CDTI 110 lub 136 KM | Cichszy, elastyczniejszy i oszczędniejszy | Potencjalnie wysokie przy naprawach rozrządu i osprzętu | Łańcuch rozrządu od strony skrzyni biegów, EGR, DPF, SCR i turbina |
Starszy 1.7 CDTI pracuje mniej kulturalnie, ale ma prostszą budowę i pasek rozrządu. Mechanicy znają tę jednostkę od lat, a typowe naprawy są zwykle łatwiejsze do zaplanowania. Nie należy jednak ignorować przebiegu, stanu sprzęgła, turbiny ani układu wtryskowego.
1.6 CDTI jest przyjemniejszy w codziennej jeździe, lecz jego łańcuch rozrządu znajduje się od strony skrzyni biegów. Dostęp do niego jest utrudniony, dlatego wymiana wymaga znacznie więcej pracy niż w typowym układzie umieszczonym z przodu silnika. W praktyce zaniedbany egzemplarz może wygenerować koszt, który szybko przekreśli korzyści z niższego spalania. Taką naprawę najlepiej powierzyć warsztatowi mającemu doświadczenie z tą jednostką.
Jeżeli potrzebujesz diesla, rozsądniejszym wyborem będzie zadbany 1.7 CDTI niż młodszy, ale intensywnie eksploatowany 1.6 CDTI. W samochodzie używanym stan techniczny i pełna historia serwisowa są ważniejsze od samego rocznika.
Czy napęd 4×4 w Mokce jest potrzebny?
Napęd wszystkich kół w Mokce korzysta z elektronicznie sterowanego sprzęgła wielotarczowego Haldex. To układ poprawiający trakcję, a nie rozwiązanie terenowe. Przy prześwicie wynoszącym około 16 cm samochód nie jest przeznaczony do wymagającej jazdy poza drogą.
4×4 pomaga podczas ruszania na śniegu, mokrej nawierzchni lub oblodzonej drodze. Ma sens także dla osoby mieszkającej w górach albo dojeżdżającej zimą drogami, które są rzadko odśnieżane. Na asfalcie i w mieście wersja 2WD będzie prostsza, lżejsza i tańsza w utrzymaniu.
Przy napędzie 4×4 trzeba uwzględnić serwis sprzęgła Haldex oraz dodatkowe elementy układu napędowego. Nie warto dopłacać do tej opcji wyłącznie dlatego, że Mokka wygląda jak SUV.
Co sprawdzić przed zakupem Mokki?
Przed podpisaniem umowy sprawdź przede wszystkim następujące elementy:
- Kod silnika – upewnij się, czy oglądany samochód ma B14NET, czy ryzykowniejszy B14XFT.
- Historia rozrządu – w 1.6 CDTI potwierdź wykonane naprawy i oceń, czy nie słychać niepokojących odgłosów po rozruchu.
- Stan turbosprężarki – sprawdź dymienie, nierówną pracę, ubytki oleju i opóźnione budowanie mocy.
- Sprzęgło i dwumasę w dieslu – zweryfikuj poślizg, drgania oraz hałas podczas ruszania.
- Filtr DPF i układ EGR – odczytaj błędy sterownika i sprawdź, czy auto nie przechodzi zbyt często regeneracji filtra.
- Napęd Haldex – w wersji 4×4 potwierdź regularny serwis układu i sprawdź działanie obu osi.
Jeśli priorytetem są rozsądne koszty i możliwie małe ryzyko, wybierz Mokkę z silnikiem 1.4 Turbo B14NET o mocy 140 KM. Diesla warto rozważyć przy dużych przebiegach, przy czym bezpieczniejszym zakupem będzie zwykle zadbany 1.7 CDTI. 1.6 CDTI może być dobry, ale tylko po dokładnej kontroli historii rozrządu i całego osprzętu.
